يکى از تکان دهنده ترين جملات فرهنگ بشرى!

حضرت علی (ع) در احوال آدمی و اینکه روح انسان چه استعلایی می‌تواند پیدا کند دعایی دارند که خوبست در قنوت بخوانیم:

اللهم اجعل نفسی اول کریمه تنتزعها من کرائمی(خطبه۲۱۵)

خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد، که از من می‌گیری. 

نکند قبل از این که جانم را می‌گیری، انصافم گرفته شده باشد شرفم، عدالتم، راستگویی و ادب و دیگر مکرمت های اخلاقی ام گرفته شده باشد و تفاله‌ای شده باشم که تو جانم را می‌گیری. خدایا از میان چیزهای شریف، اولین چیزی را که می‌گیری، جانم باشد و وقتی می‌میریم شرفم، صداقتم، عدالتم، شفقت و عشق ورزی به انسان‌ها در من سر جایش باشد. تواضعم، انسان دوستی‌ام سر جایش باشد. نه این‌که تا جانم به لبم برسد و بمیرم ؛عدالتم، انصافم و مروت و جوانمردی و صداقت و تواضعم را از دست داده باشم.

این یکی از تکان دهنده‌ترین جملاتی است که در فرهنگ بشری گفته شده است. این جمله، شبیه به جمله حضرت عیسی است که می‌فرمایند: 

نمی‌ ارزد جهان را بگیری و در مقابلش روح خودت را بفروشی ولو جهان را در مقابل روحت به تو بدهند.