یک ضرب‌المثل قدیمی سرخ پوستان داکاتا هست که می‌گوید: اگه دیدین سوار یه اسب مرده هستید، بهترین استراتژی اینه که پیاده شین.

در حالی که معمولا استراتژی‌های پیشرفته‌تری در دولت‌ها، شرکت‌ها، سیستم‌های آموزشی و ... استفاده می‌شود. این استراتژی‌ها حتما برای شما هم آشنا هستند:

- یه شلاق سنگین‌تر بخریم!
- سوارکار رو عوض کنیم!
- یک کمیته تشکیل بدیم تا اسب رو بررسی کنیم!
- کشورهای دیگر رو ببینیم که تو فرهنگشون چطوری با اسب مرده سوارکاری می‌کنن!
- استانداردهای زنده موندن رو پایین بیاریم تا این اسب هم زنده محسوب بشه!
- در طبقه‌بندی جدید اسب‌ها، این اسب رو در دسته «زنده آسیب‌دیده» قرار بدیم!
- با افرادی قرارداد ببندیم که سوارکاری اسب رو انجام بدن!
- چند اسب مرده دیگه رو هم با هم افسار بزنیم تا سرعت بیشتر بشه!
- پول بیشتری خرج کنیم و به اسب مهارت‌های لازم رو آموزش بدیم تا کاراییش بیشتر بشه!
- تحقیق کنیم ببینیم تاثیر یک سوارکار لاغرتر روی بالارفتن سرعت اسب چقدره!
- قانونی وضع کنیم که به اسب‌های مرده غذا ندهیم. این از لحاظ اقتصادی بسیار به صرفه است و باعث می‌شه این اسب‌ها حتی از بقیه اسب‌ها بیشتر به نفع اقتصاد باشند!
- مستند «معیارهای کارایی اسب» رو بازنویسی کنیم که قاعدتا شامل این اسب هم می‌شه، تا خودش متوجه بشه!
- اسب مرده رو به یک پست مدیریتی ارتقا بدیم!