گاه و بیگاه از من میپرسند: «به جز كشور خودت به كدام كشور ديگر علاقه داری؟»
هميشه يک جواب داشتهام: «تايوان !»
و مردم میپرسند «تايوان؟ چرا تايوان؟»
جواب خيلی ساده است. چون تايوان صخرهای لم يزرع در دريایی پر از امواج توفانی و بدون منابع طبيعی برای زندگی كردن است. حتی برای ساخت و ساز بايد از چين ، شن و ريگ وارد كند .
با وجود همه اين ها چهارمين ذخاير كلان مالی دنيا را در اختيار دارد. زيرا به جای كندن زمين و استخراج هر آنچه كه بالا میآيد، تايوان ذهن و افكار 23 ميليون تايوانی را میكاود، استعدادشان را، انرژیشان را و هوش و ذكاوت شان را، چه زن و چه مرد.
هميشه به دوستانم در تايوان ميگويم:
شما خوشبختترين مردم دنيا هستيد، چطور اين قدر خوشبخت شدهايد؟
نه نفت داريد، نه سنگآهن، نه جنگل، نه الماس، نه طلا، فقط مقدار كمی ذخاير ذغال سنگ و گاز طبيعی . به خاطر همين هم است كه فرهنگ تقويت مهارتهايتان را توسعه دادهايد. کاری كه امروزه ثابت شده با ارزش ترين و تنها منبع تجديدپذير واقعی در جهان است.
مقاله ای بسیار خواندنی و پند آموز از نيويورک تایمز به قلم توماس فریدمن
